پس از ذكر اين چهار زوج بلافاصله به پيامبرش دستور مىدهد كه « از آنها صريحا بپرسد : آيا خداوند نرهاى آنها را حرام كرده يا ماده‌ها را » ( * ( قُلْ آلذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ الأُنْثَيَيْنِ ) * ) « يا حيواناتى كه در شكم ميشها يا بزهاى ماده است » ( * ( أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْه أَرْحامُ الأُنْثَيَيْنِ ) * ) بعد اضافه مىكند : « اگر راست مىگوئيد و بر تحريم هر يك از اين حيوانات از روى علم و دانش دليلى داريد به من خبر دهيد » ( * ( نَبِّئُونِي بِعِلْمٍ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ) * ) . در آيه بعد چهار زوج ديگر را بيان مىكند و مىفرمايد : « از شتر ، دو زوج ( نر و ماده ) و از گاو هم دو زوج ( نر و ماده ) قرار داديم ، بگو كداميك از اينها را خدا حرام كرده است ، نرها يا ماده‌ها را و يا حيواناتى كه در شكم شترها يا گاوهاى ماده است » ( * ( وَمِنَ الإِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِ قُلْ آلذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ الأُنْثَيَيْنِ أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْه أَرْحامُ الأُنْثَيَيْنِ ) * ) . از آنجا كه حكم به حلال بودن يا حرام بودن اين حيوانات تنها به دست خداوندى است كه آفريننده آنها و آفريدگار بشر و تمام جهان هستى است ، بنا بر اين كسى كه ادعاى تحليل يا تحريم كند ، يا بايد از طريق گواهى عقل باشد ، و يا شخصا وحى بر او نازل گردد ، و يا به هنگام صدور اين فرمان از ناحيه پيغمبر ص حضور داشته باشد . در آيه قبل تصريح شده بود كه هيچگونه دليل علمى و عقلى براى تحريم